वैद्धिक बाटोमा बाँस्कोटा

– खिलानाथ दाहाल

सहकारी क्षेत्रमा लागेकाहरुका लागि दीपकप्रकाश बाँस्कोटा परिचय गराइरहनुपर्ने नाम होइन । हुनत राजनीति गर्नेहरुका लागि पनि उनी नौला ब्यक्ति होइनन् । राजनीतिको भर्याङ चढेर सहकारीको शिखर उक्लेका उनै बाँस्कोटाको आजभोलि नयाँ परिचय पनि थपिएको छ । सहकारीको स्याचुरेशन पोइन्ट पछि एक किसिमको पदीय जिम्मेवारीबाट मुक्त भएका बाँस्कोटा अहिले वैदिक उपासक बनेका छन् । राजनीति र सहकारीबाट अघाएर उनी हिजो आज धार्मिक, वैदिक अनि आध्यात्मिक बनेका छन् ।

उमेर ढल्कदै गएपछि मानिसको बुद्वि फिर्छ, सांसारिक मोहबाट उ बिस्तारै अलौकिक शक्तिको उपासक बन्छ भन्छन् त्यही भएर पनि होला उमेरको पुवाद्र्धमा सबै सुख भोग गरेर उत्तरार्धमा बाँस्कोटा अब सनातन वैदिक ज्ञान र शक्तिको पूजक बन्न पुगेका । आजभोली उनी सहकारीको साधारण सभा जस्ता कार्यक्रममा उपस्थित हुँदा ग्रिन टि र साकाहारी भोजनको भाषण दिन थालेका छन् । हुनत बास्कोटाले सहकारी चटक्कै भने छाडेका छैनन् वेलावेलामा सहकारी कार्यक्रममा यस्तै प्रवचनका साथ भेटन पाइन्छ । पछिल्लो समय नेशनल कोअपरेटर्स एलाएन्सको स्थापना पछि केही सकृय देखिएका वास्कोटालाई संघारमै आएको राष्ट्रिय सहकारी संघको चुनावले पनि सहकारीमा आकर्षण गराएको हुन सक्छ । नत्र आजभोली उनी नित्य ध्यान गर्छन, आत्मशुद्धीका लागि महायज्ञ सञ्चालन गर्छन, अनि केही समय निकालेर सहकारीका कार्यक्रमहरुमा औपचारिकताका निर्वाह गर्छन् ।

खासगरी राजनीतिमा अल्झिएर आप्नो उर्वर समय खेर फालेको उनले बताए पनि त्यही राजनीतिको पछि लागेर गृहराज्य मन्त्री सम्म बने । त्यसैगरी सहकारीको माथिल्लो निकाय राष्ट्रिय सहकारी विकास बोर्डको अध्यक्ष, सह–अध्यक्ष अनि राष्ट्रिय सहकारी सङ्घको सस्थापक अध्यक्ष सम्म भएर पनि कति काम गरे त्यो त वर्तमानले केलाउने नै छ । तर ती बोझिला पदीय दायित्व निर्वाह गरेपनि तिनबाट आफूलाई कुनै प्रकारको सन्तुष्टि र गौरबको अनुभव नभएको अहिले आएर उनले स्वीकारे । आज भोली प्रवचक बाँस्कोटाले कार्यक्रममा भन्ने गर्छन ‘खासगरी राजनीतिमा लागेर जे जति भूमिका पाए पनि, त्यसबाट कुनै प्रकारको सन्तुष्टि मिलेन, अनि सहकारीबाट पनि व्यक्तिगत प्रतिष्ठा र जिम्मेवारीका प्रचुर सम्भावना त्यागेर संस्कार, धर्म, आचरण र अनुशासनको मार्गमा लागेको हुँ ।’ प्राय कार्यक्रममा उनले शान्ति र अमनचैनका लागि वैदिक विधि अपनाउनु उचित रहेको विचार वोल्ने गरेका छन् । मन्त्री भइसकेको व्यक्ति पनि आफुले अहिलेसम्म हिडेको बाटो ठिक रहेनछ, अर्को बाटो लाग भनेर गुरुले पथप्रदर्शन गराएको पनि बाँस्कोटाले बताउछन् । हिजो गरेका सबै काममा आप्mनो समय वाह्यिात खेर गएछ भनेर पश्चाताप गर्ने वास्कोटा मुलुकमा वैदिक संस्कारको पुन:स्थापनाका लागि आफू त्यसको उपासक, भक्त र उपभोक्ता भएको वताउछन् । पश्चिमाहरुले विज्ञान भनेको कुरा पनि अपुरो छ, पूर्ण विज्ञान भनेको वैदिक संस्कार भएको आफूले अहिले आएर बुझेको उनी बताउछन । वेदका मन्त्र, तत्व र ज्ञान पूर्ण छ, वेद नै एकमात्र पूर्ण विज्ञान हो, ध्यानद्वारा धेरै समस्या समाधान हुन्छ, शान्तिका लागि वैदिक संस्कार अपरिहार्य छ भन्नेमा बाँस्कोटा आश्वस्त देखिन्छन् । ‘यज्ञ योग र ध्यानबाट शान्ति, स्थिरता सम्भव छ, केवल राजनीतिक सम्झौता मात्र भएर हुँदैन ।

हिजोको विधि नै उत्तम, फर्कनुपर्ने उतै हो, अघि बढ्ने नाममा हामी अझ पछि धकेलिदैं छौ र फर्कने माध्यम सहकारी हुनसक्ने बाँस्कोटा बताउछन् । सहकारी भित्रको आर्थिक सुव्यवस्था, वित्तिय अनुशासनलाई धार्मिक भावना र आध्यात्मिक चिन्तनसँग पनि उनले गाँसे, आखिर कुनै न कुनै रुपमा सम्बन्ध स्थापित गर्नु त थियो नै । बाँस्कोटा सहकारी पश्चिमाहरुको अवधारणा नभई पूर्वीय संस्कारको उपज भएको दाबी गर्छन् । यसो भनिरहँदा उनले सृष्टिको सुरुवातसँगै हाम्रा वेदपुराँण र संस्कारहरुमा झल्कने सहकार्यका अनेकौं रुपहरुलाई पश्चिमाहरुले सहकारी नामाकरण गरेको बताउछन् । आफ्नो कर्ममा सफल होउन् बाँस्कोटालाई हाम्रो पनि शुभकामना ।